تفاوت قند های احیا کننده و غیر احیا کننده چیست؟!


تفاوت قند های احیا کننده و غیر احیا کننده چیست؟!

 

تفاوت قند های احیا کننده و غیر احیا کننده در چیست؟

قندهای احیا کننده و غیر احیا کننده، دو نوع قند با خواص متفاوت هستند. قندهای احیا کننده، قندهایی هستند که حاوی کربن آنومر آزاد هستند، در حالی که قندهای غیر احیا کننده حاوی کربن آنومر آزاد نیستند. کربن آنومر، کربنی در قند است که در آن اتم کربن به یک گروه آلدئید یا کتون و یک گروه هیدروکسیل متصل است.

قندهای احیا کننده می توانند یون های فلزی مانند مس دو ظرفیتی (Cu2+) را در محیط قلیایی احیا کنند. این واکنش باعث می شود که یون مس دو ظرفیتی به یون مس یک ظرفیتی (Cu+) تبدیل شود. یون مس یک ظرفیتی بسیار پایدارتر از یون مس دو ظرفیتی است و بنابراین به صورت رسوب قرمز آجری رنگی در می آید.

قندهای غیر احیا کننده نمی توانند یون های فلزی را در محیط قلیایی احیا کنند. این به این دلیل است که کربن آنومر آزاد ندارند و بنابراین نمی توانند الکترون اهدا کنند.

نمونه هایی از قندهای احیا کننده عبارتند از:

  • گلوکز
  • فروکتوز
  • مالتوز
  • گالاکتوز

نمونه هایی از قندهای غیر احیا کننده عبارتند از:

  • ساکارز
  • لاکتوز
  • مالتوتریوز
  • سلولوز

قندهای احیا کننده در بسیاری از فرآیندهای بیولوژیکی نقش دارند، مانند تولید انرژی و سنتز DNA. همچنین در صنایع غذایی و داروسازی کاربردهای زیادی دارند.

در اینجا چند تفاوت کلیدی بین قندهای احیا کننده و غیر احیا کننده آورده شده است:

ویژگیقندهای احیا کنندهقندهای غیر احیا کننده
کربن آنومر آزادداردندارد
توانایی احیا یون های فلزیداردندارد
واکنش با محلول بندیکتمثبتمنفی
واکنش با محلول بارفوردمثبتمنفی
واکنش با محلول تولینزمثبتمنفی
کاربردهابیولوژیکی، غذایی، داروییغذایی، دارویی

About The Author

Views: 1

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 2 =